Zitten zonder zitvlees doet zeer. Vooral met evenmin een kussen. Keukenstoelen, krukken, leuningen, de bank in het park. De mens is gezegend met zijn zitvlees. Als natuurlijke buffer bieden billen soelaas. En het vermijden van kontpijn is geen onbelangrijke overweging. De levenskwaliteit hangt ervan af. Genot is onmogelijk zonder zitvlees.
Of wilt u picknicken gezeten op grond en bot zonder meer?
Wilt u dagelijks een gekneusd achtereind oplopen? Wilt u even afhankelijk zijn van sofakussens als van zuurstof en boterhammen? Wilt u in de kledingwinkel gaan broekshoppen en verwezen worden naar de kinderafdeling?
Of wilt u toch maar tevreden zijn met uw kont? En de geneugten van uw zitvlees?
Door Anton Van den Houte
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Het zal je maar overkomen. Zit ik te lunchen op deze Schrijfdag, komt er een man op me af en zegt: “Vreselijk” terwijl hij me een schrift en ‘n stift in de handen duwt.
Gelukkig had ik vanochtend al iets opgevangen over het stiftgedicht. Met een glimlach nam ik de opdracht over. Mijn tafelgenotes waren verbaasd dat ik zo rustig bleef. Gelukkig was het niet – zoals ze dachten – “mijn” werk dat grotendeels doorstreept terugkwam.
Mijn werk werd het wel. Voor ‘n stukje toch.
Hopelijk krijg ik straks op het literair spreekuur een betere beoordeling.
Verbeteren kan altijd nog wel.
Zie ons hier allen oefenen.
We gaan echter geen zitvlees kweken.
Op naar de volgende schrijf-activiteit!
Door Claudia de Graaf
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Wat zou je denken als je gedurende uren in het vliegtuig zit naast een persoon die aan het bloggen is. Je krijgt er wel zitvlees van, maar zin om te bloggen krijg je ook. Het verband tussen zitvlees en bloggen ligt hier voor de hand.
Door Ace Case
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Bezoek de website www.schrijvenonline.org, de grootste schrijfcommunity voor het hele Nederlandse taalgebied. Met heel veel info!
Door Sieneke de Rooij
Een broodje halfom, da’s lekker soms. Pekelvlees met lever en dan veel zout en peper erop. Het moet erg vlezig zijn, bijna meer vlees dan broodje. In Vlaanderen eet je een lekker broodje zuurvlees, of zuurvlees met patat.
Bestel ik een broodje zitvlees, zegt die vent van die snackbar: ‘Broodje zitvlees? Wit of bruin, meenemen/opeten?’
‘Bruin, opeten.’
‘U weet wat het gevolg is, hè? Je gaat daar heel erg van schrijven.’
‘Ja, da’s de bedoeling.’
‘Nee goed, want niet iedereen kan zo lang stilzitten en doorbuffelen. Mosterd erbij?’
‘Graag, en een servetje.’
Door Sieneke de Rooij
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Hoe meer eieren men onder een man legt, hoe meer hij er breekt.
Door Rhea Van der Vloet
- Ik hou het achter de knip.
- De gedachten die bevallen in mijn hoofd kan ik naderhand niet downloaden op mijn laptop.
- Wanneer de toekomst het verleden heeft ingehaald is het tijd stervensbereid te zijn.
- Iedereen die schrijft heeft volgens mij faalangst.
Door Rhea Van der Vloet
Naast het bed liggen blanco papiertjes. Nu en dan wakker, schrijf ik een zin, een gedeelte, een rijm op.
De volgende morgen onleesbaar omdat ik het op elkaar geschreven heb.
Door Rhea Van der Vloet
‘s Avonds laat. Pyjama aan. Wind en regen buiten. En dan blijkt dat het mijn beurt is. Gisteren, toen de zon scheen, was het zijn beurt. Maar nu ik, uitgezakt chipsetend zitvlees zit te kweken, nu moet ik het doen. De brievenbus leeg maken.
De vangst is mager: een klein, blauw envelopje.
Natgeregend, de enveloppe en ik, duiken we de gang in.
Een klein briefje komt te voorschijn. Een briefje met een cartoon van Cordelia.
“Cordelia” klinkt even krullend als ze er uit ziet. Ze heeft ook spannende truitjes, goede humor en geen zitvlees.
Ze is net als mijn vriendin, Heleen, die me via Cordelia-briefjes een knipoog geeft.
Bloggen is fijn, maar knipogen als Heleen doet het niet.
Door Ingrid De Ryck
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Ik heb geen zitvlees, dus uren op café hangen met een pint voor mijn neus doe ik niet vaak.
Maar met wie ik wel een hele dag zou willen “pintelieren” is Umberto Eco, hoewel ik vermoed dat hij een wijndrinker is.
Zijn boeken (fictie en non-fictie) heb ik verslonden. Ik vergaap mij aan zijn belezenheid en zijn meeslepende vertelstijl.
Ik woonde ooit een lezing van hem bij en voor mij zag ik geen stijve, voorname professor maar een gezellige intellectueel.
Dus voor mij mag het niet alleen een pint zijn, maar een heel diner.
Ik blijf wel zitten.
Door Bulckaertia
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
1) Ik hield van kabouters tot ik ze versteend in de tuin zag staan.
2) Roodkapje heeft het zich berouwd toen ze aan het touwtje trok. Ze trok aan het kortste eind.
3) Klein duimpje lapte toch maar 7 mijlen aan zijn laars.
4) Wat is er fout aan Repelsteeltjes boosheid. Hij kwam toch ook maar op voor zijn recht.
Door Rhea Van der Vloet
a) In die vieze gracht had men een stuk paard in koper uitgevoerd, geplaatst.
Ik maakte de opmerking: ‘gracht had ge ooit gedacht een monument te zijn’
b) Bij een ander beeldhouwwerk:
Vier knotjes boomstronkjes op een rij
Mijn God, het is een beeldhouwwerk want er staat plaatjes bij
c) Wat doet die camion op dat gazon
Weer een plaatje
Door Rhea Van der Vloet
Ik maakte van mijn dromen verhalen.
Verbazend wat er uit die pen kwam.
Door Rhea Van der Vloet
Als je zoals ik niet alleen kan zijn en moeilijk aan het werk raakt, is schrijven een slechtgekozen hobby.
Gelukkig heb ik een ambitieuze vriendin met een fantastische werkhouding.
Ik zoek haar regelmatig op en dan werken we samen.
Zij studeert haar stukken in op een zwarte vleugelpiano. Ik staar vanachter mijn laptop naar haar rug en laat me in trance brengen door de klassieke muziek.
En dan lukt het, om door te schrijven en vol te houden.
Gewoon omdat ik af en toe kan kijken naar een andere werkende mens.
Door Ann S.
Sluit ramen en deuren. Draai de radio uit. Maak je bureau leeg. Installeer zorgvuldig je schrijfbenodigdheden. Neem een goede zitpositie aan: zitvlak op de stoel, voeten op de grond, knieën geplooid in een hoek van 90, rug recht.
Grrr. Larie. Onzin. Kul.
Ik verwelkom, straat- en omgevingsgeluid. Mijn schrijfvlak resideert in chaos en ik heb geen zitvlees.
Door Elischka
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
1. Spreek je lezer aan.
2. Schrijf concreet.
3. Gebruik bullets.
4. Plaats de belangrijke woorden in het vet.
5. Denk aan je SEO: vul je title en description in, kies je keywords en kies een duidelijke URL.
6. Verwoord slechts 1 à max. 2 ideeën per paragraaf.
7. Gebruik voldoende witruimte.
8. Schrijf actief in plaats van passief.
9. Gebruik sociale bevestiging.
10. Zet de belangrijkste info vooraan. In dit geval dus: “Spreek je lezer aan”. Maar sluit ook af met belangrijke info.
Door Elsie De Stoop
Een helder hoofd. Een lege dag, bijzonder ochtendlicht en dampende thee. Hallo boekje, hallo potlood (of is vandaag een vulpen-dag?) Of nee, misschien toch maar eerst wat door de stad gaan struinen?
Door Annemarie
Wat doet een schrijflegionair? Zitvlees jagen uiteraard.
Met gescherpte pennen en ratelende toetsenbordsalvo’s.
Een puntige tekst en daar gaat er weer eentje neer.
Hoofd buigt, knieën knikken, schouders zakken, blik wordt wazig.
Weer twee kilo zitvlees binnen.
Door Luc Geeraert
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Gearchiveerd onder: Schrijftips
Schrijf eens in een andere taal.
Schrijf enkel zinnen met tien woorden.
Doe het eens rechtop (helpt ook tegen zitvlees).
Gebruik eens een potlood of een ganzeveer.
Vermijd adjectieven.
Zet je column eens op rijm.
Veranderen is groeien.
Door Nullabee
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Nu en dan pleeg ik wel eens een column voor de vrienden, die dan gretig door mijn vriend en grootste fan wordt nagelezen.
Meestal eindigt deze schijnbaar onschuldige interactie met een knetterende ruzie. Tikfouten zijn onvermijdelijk, daar zijn we het over eens, en dt-fouten kunnen uiteraard niet door de beugel.
Maar wat als een dt-fout eigenlijk een tikfout is? Ruzie. Kan niet, zegt hij.
Ik zeg: In elk deel van een woord kan een foutje sluipen.
Hij struikelt niet over ‘hij striukelt’, maar wel over ‘hij struikeld’. Gek toch?
Een dt-fout is ingegeven door een gebrek aan kennis van de eigen taal.
Nee hoor, zeg ik, gewoon te snel getikt.
Meer ruzie… Zelfs als ik het hou op het compromis “dt-tikfout” komt het niet meer goed.
Mijn raad om beter te schrijven en echtelijke ruzies geen kans te geven? Vermijd(t) ze!
Door Bulckaertia
Stel: je bent een wandelaar. Je schrijft ook. En dat bos, dat heb je wel gehad. Je wou verdomme weer de stad in. Wat zie je dan? Aangenaam druk hier, veel dynamiek, opwindend! Of je was overweldigd door de drukte: dan schrijf je over die vreselijke, hectische stad. Dan schrijf je versjes over de pracht van de natuur misschien? Of: je gebruikt eindelijk je verbeelding, en zie: je hebt een decor dat verhalen spuwt. Je droomt van een stad zoals die niet bestaat maar waar je graag zou willen wonen.
Stel: je bent een wandelaar. En je schrijft. Waar wandel je dan, en wat doet dat met je schrijven? Wandel je in de natuur, dan schrijf je nadien wellicht over de rust die dit je gaf, over de schoonheid die je omringde, … Of helemaal niet: misschien vond je het in die natuur gewoon te saai om te helpen donderen, en dacht je: gauw weer de stad in!
Door Tim Van Praag
Ik wist gisteren niet goed wat doen, daarom heb ik Brusselmans achterwaarts in de poes geneukt.
Dat luchtte op.
Door Johnny B. Goode
Er was eens een gevleugeld klimmer die wilde winnen. Dat deed hij ook, op L’Alpe D’Huez. Heel de tijd en danseuse uit het zadel. Een man zonder zitvlees.
Door Melancholia
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Owen, jij bent mijn held.
Een boek lang heb ik je veracht. Elke zin heb ik me aan jou geërgerd, me steeds weer verbazend waarom de ik-persoon jou zo op een schavotje zette. Hij was het die me deed verder lezen, ondanks de knopen in mijn maag die jij me steeds bezorgde. Tot op de laatste bladzijde in dat eindeloze dikke boek. Toen werd je mijn held, en dat ben je nog steeds, al zovele jaren. Laten we bidden voor jou, Owen Meany.
Door Tantan
Van geluk maken je synapsen sprongetjes en ratelt je ruggengraat. Endorfinen en dopamine stromen zonder chemisch hulpmiddel. De kinderen dartelen door de tuin achter vlinders en dromen aan, je staart vol vertederd begrip naar hun doelloos spel. Genietend van je vrije tijd met net dat ietsje meer dat de ongedwongenheid ervan haar doet uitstijgen boven je droomjob. Je man rijdt met aarzeling noch klacht het gras af. De zon moet geen wolkje dulden en geeft je de uiterlijke warmte om je innerlijke behagen te staven.
Maar je schrijft geen woord.
Door Anton Van den Houte
Wil ik wel een publiek?
Mag mijn vrouw dit lezen?
Misschien hou ik wel van kleine meisjes.
Door Mijn pseudoniem
Hou je van bruisende taal, inventieve vertellerij en letterlol?
Lees Walters Moers (De 13 1/2 levens van Kapitein Blauwbeer, Rumo, De stad der dromende boeken).
Nadeel: je zal nooit meer denken dat je zelf goed schrijft.
Door Nullabee
Het is koud op een zomerdag maar letters vormen altijd woorden. Het regent uit een heldere hemel maar woorden vormen altijd zinnen. Mist versluiert het leven maar zinnen worden altijd tekst.
Schrijven bedondert je nooit.
Door Anton Van den Houte
Ik kon als regenwater
door de grond zakken,
Omdat ik mij koudweg
in mijn zitvlees liet pakken.
Een serieuze penetratie
in mijn portemonnee,
want ik was niet met
de laatste kortingen mee.
Kut.
Door Koen Latte
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Vraag: wat moeten jouw huisgenoten doen als je schrijft?
Antwoord: geruisloos eens een kopje koffie of thee brengen.
Door Rhea Van der Vloet
Een pintje hier, een babbel daar.
Om inspiratie op te doen, denkt de auteur.
Ondertussen groeit er net geen eelt op de klavier-tokkelende vingers.
Beter lijkt me dagelijks te schrijven.
Wat zeg ik? Elk uur te schrijven!
Dan groeit er net geen zitvlees op je literaire scheppingsdrang.
Daarbij hoort (bijna) evenveel schrappen bij als snel schrijven.
Room drijft altijd boven.
Door XXL
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Durven je pen laten gaan (tokkelen op computer), inspiratie en vooral verder fantaseren – zeker doorzettingsvermogen. Je niet laten verleiden door computerspelletjes in plaats van te denken en hoe dan ook verder te schrijven, te schrappen, herlezen op de duur.
Door Rhea Van der Vloet
Ik vind deze term maar niks. Bij ons in West-Vlaanderen klinkt het heel veel beter:
Hij/zij heeft geen zittend gat.
Door Ginette Servayge
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Ik kreeg ooit de opdracht van Erik Vanhee 1 A4 blad vol te schrijven over het uitzicht van een duimspijker. Nooit was een opdracht zo moeilijk.
Door Rhea Van der Vloet
Ik zat op café ernstig gebogen over een schrijfopdracht.
Mijn zitvlees was zacht geworden van gebrek aan inspiratie
Ik wiebelde mijn kont wat, wilde de inspiratie doorschuiven naar morgen – morgen zal het beter worden – toen ik gewoon begon te schrijven over wat ik zag en dacht.
Ik dacht niet meer aan schrijfwetten en lezersverwachtingen.
Ik schreef uit goesting.
Door Johanna Stool
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Ingrediënten:
- papier en pen of computer
- fantasie
- lievelingsdrug: koffie, wijn of chocolade
- tijd
Ja, tijd. Neen, geen horloge of wekker. Dat zijn beulen! Tijd. Gewoon een stukje dag dat niet volgeboekt staat in jouw agenda.
Een stukje dag helemaal voor jou.
Ga op je lievelingsplekje zitten.
Zorg dat je alle nodige attributen bij de hand hebt en begin.
Door Marina Derniest
“Ik kan niet schrijven, ik heb nu even geen inspiratie.”
Ik hoor het vaak en lach het dan ook altijd weg. Natuurlijk is het fijn op de vleugels van de muze mee te vliegen, maar dan zou er niet veel brood op de plank komen.
Belangrijkste tip: kweek zitvlees en verschijn gewoon voor je pc, voor je blad en begin. Als je er zit, komt de muze vast ook op bezoek.
Door Evelien
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Ik heb ooit een collega gehad die er een sport van maakte om voor alle dagelijkse woorden alternatieven te bedenken. Woorden die perfect Nederlands waren, maar tegelijk zo ongebruikelijk dat ze ontwrichtend werkten. Zo maakte hij ooit een einde aan een té lange vergadering met de opmerking “Ik geloof dat het zitvlees nu wel gaar is.” Onze zakenpartners dachten dat hij daarmee de lunch aankondigde.
Door Dirk
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
David Bowie zong “Name one dance song that can make me break down and cry”. Jaren later zong hij een emotioneel drum’n bass-album vol.
Met schrijven is het net zo: er zijn geen regels. En als er wel regels zijn, is dat ook goed.
Dat is immers de regel.
Door Nullabee
“Juffrouw, ja ú gebruikt wel onnoemelijk veel accenten. Ik was al bang dat u (ja, ú) op dezelfde manier zou spreken, namelijk met uitroeptekens!”
Ook aangename kennismaking. Maar ik bespaar u. Wees gewoon spaarzaam met extra-linguistieke duiding en zogenaamde leesknepen. En neen hoor: liefde voor de Spaanse taal is geen excuus.
Door EdE
Een heel gekende Nederlandse columnist heeft het begin van zijn bekendheid hélemaal te danken aan zijn moeder.
Iedere moeder vecht voor haar kroost, maar de moeder van Simon C. trok onverwijld ten oorlog. Vermits de verkoop van zijn eerste boek niet goed vlotte stapte ze doodgemoedereerd de eerste beste boekhandel in Den Haag binnen.
Ze vroeg naar het desbetreffende boek.
De boekhandelaar antwoordde: “Nou, dat ken ik niet,” – waarop ze zei: “Wat gek, dat is een héél goed boek, heeft u de recencies niet gelezen dan? Kunt u het even voor mij bestellen?”
Vervolgens gaf ze een adres van een vriendin of groottante aan wie het bericht moest worden doorgestuurd.
Die tante of vriendin durfden dit haast niet weigeren en kochten het boek.
Vervolgens ging ze naar de tweede boekenwinkel waar zich hetzelfde scenario voltrok. Op die manier vervalste ze de ganse boekenmarkt in Den Haag en ver daarbuiten.
Maar zo is Carmiggelt wél wereldberoemd geworden in Nederland.
Is uw moeder een volbloed comédienne en lijdt ze aan zitvlees: stuur ze zonder verwijl op pad .
Door William Deraedt
(Eervolle vermelding voor het woord zitvlees)
Zwetende benen die in een zachte ondergrond wegzakken.
Rillingen die dan weer tropisch klimaat signaleren, dan weer een afkeer van ijswater naar boven halen.
Alles boven de 38° en onder de 37, is een mogelijkheid om rupsen mét permanent in de gootsteen te jagen.
Door Saskia
Ik hou wel van ge-gij. Van tekst die nog lauw is van de uier. Gelig met vetvlokjes. Veel smakelijker dan dat koelkastkoude glaasje melk van jou, de schrijftaal.
Door Luc Geeraert
Wie écht wil weten hoe het schrijversbestaan er uitziet, moet beslist het boek “The Paris Review Interviews” (met een voorwoord van Joost Zwagerman) lezen. Gesprekken van tientallen pagina’s met Hemingway, Roth, Updike, Vonnegut, Kerouac, … Onontbeerlijk.
Door Melancholia
Je zit midden in een werk en bent er zelf zo vol van. Praat je er met anderen over terwijl het nog een Work In Progress is? Je krijgt dan meningen en adviezen over je uitgestort. In het ergste geval willen ze nog iets lezen ook. Je gaat je richten naar anderen, laat je beïnvloeden. Maar als dat nu nuttig is en je werk verbetert? Is het dan niet beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald?
Doe het alleen in een gevorderd stadium. Praat er nog niet over als alles nog zo vers is. Laat de bemoeiallen zelf aan de slag gaan. En blijf sterk in je schoenen staan tot aan het ware uur der beoordeling.
Door Sieneke de Rooij
Het boek dat mij het vaakst uit een schrijfdip heeft gehaald is The artists way van Julia Cameron. Niet door de vele oefeningen, maar door één enkele tip: begin daar waar je nu bent.
Dus als ik vast zit, kijk ik nu gewoon om me heen, en schrijf ik wat er op dat ogenblik is. Soms schrap ik dat nadien, maar even vaak blijft het gewoon zo staan omdat het “toevallig” perfect in het verhaal past.
Door Evelien
Verveling. Niets is zo belangrijk als verveling.
Je bladert in een tijdschrift of loopt een eindje om. Je kijkt en dan, dan gebeurt het. Je aandacht wordt getrokken. Door een woord, een zin, een beeld. Door een klank, een geur.
Pats. Beelden warrelen door je hoofd. Woorden tuimelen, buitelen over en door elkaar.
Grijp naar je pen.
Pluk de beelden en maak een boeket.
Later kan je uitdunnen.
Door Marina Derniest
Het kriebelt in mijn buik, het smaakt naar meer, telkens jouw teksten mij doen proeven en ruiken. Prikkel mijn zintuigen, allemaal en ik lees ze, jouw boeken, neen, ik verslind ze, keer op keer.
Door Tantan
Ben jij ook zo iemand die het haat te schrijven op bevel?! Zoals nu bvb.
Don’t worry.
Schrijf ‘s morgens, ‘s avonds, overdag of ‘s nachts. Het maakt niet uit.
Alleen dan komt het, uit je pen of op het scherm, of zoals bij Maartje op w.c.papier.
Door Ginette Servayge
Het is 19u57. Sonja’s pen ligt klaar bij haar happy place: die versleten zetel naast de haard. Zij is evengoed klaar voor het niet-denken. Als de pen binnen drie minuten het papier raakt, komt hij er een kwartier lang niet meer van los. Haar handen schrijven zonder dat zij stuurt. Enkel onderbewust.
Sonja pent geen zinnen: redactie is voor als de bel gaat.
Ze blijft zichzelf verbazen.
Door Nullabee
Door een kleine operatieve ingreep moest ik dikwijls plassen. Kreeg er de WEUBE van en riep uit Van al dat pissen zou men ‘t schijt krijgen.
Door Rhea Van der Vloet
Ze zeggen soms dat mensen in cirkels leven. Dat kan kloppen.
Zeker als het om schrijven gaat, loop ik elk jaar hetzelde rondje. Goede voornemens bij een glas porto en nieuwjaarsvuurwerk. Een nieuw notaboekje (vooral gedachten die niet in bus/trein/collegezaal verloren mogen gaan) vergezeld met een agenda waarin ik ‘zeker’ een halve dag per week een vakje met ‘schrijven’ zal vullen, een enthousiast blogartikel aan mijn leegtallige lezers dat ik dit jaar écht een nieuw boek zal schrijven (beloofd!) en elke dag braaf korte knipoogblogjes zal posten (bij wijze van ‘teken van leven’)
Ondertussen wijst de kalender eind maart aan. Ik vind de datum wel even op de pc, want de agenda is al een tijdje zoek. Het notaboekje telt wat januarikribbels, adressen en heeft op den duur een puur boodschappenlijstjesgehalte. En mijn blog… tja… misschien is er wel meer inspiratie als de zomer komt…
Door Veerle Vrindts (veerlevrindts.blogspot.com)
Stel: je bent een wandelaar. En je schrijft. Dan zal je schrijven als een wandelaar: traag, grondig, met veel oog voor detail. Ben je een motorrijder, dan schrijf je waarschijnlijk flitsende turbotaal. Wil je authentiek schrijven, zoek dan uit wie je bent.
Door Tim Van Praag
Herman Brusselmans gaat om half zes ‘s morgens slapen. Haruki Murakami staat op dat moment ongeveer op om 10 kilometer te gaan lopen. Zo zie je maar dat schrijven dag en nacht kan en dat het niet uitmaakt of je Vlaming of Japanner bent.
Door Melancholia
Ja, die cursussen literaire creatie. Klinkt goed, dat wel. We zien er allemaal origineel uit, beetje alternatief maar met mate. En schrijven doen we ook, met mate. Daarom zijn we hier.
Aan het hoofd heerst de – in Vlaanderen – zeer beroemde dichter met de hoed, de lange jas en witte sjaal. Detective in bijberoep. Onderzoekt vrouwen tot op het bot. En whisky dat ook, maar niet met mate. We staren naar ons huiswerk. “Een gedicht geboren op de keukentafel,” noemt hij het bij de ene. “Boerenkost. Ja. Om te compsteren, maar niet om te lezen.”
Dan is het mijn beurt. Er wordt gelezen. De witte sjaal begint te spreken. Ik hoor het niet. Schrijven is schrappen. En soms klinkt ook in het spreken de “delete”.
Door Ingrid De Ryck
Omdat ik lang in ‘t buitenland verbleef, ben ik niet digitaal ingesteld. Moet wat dat betreft een laatbloeier worden. Wie wil me dat bijbrengen. Zelfs de wasmachine is digitaal geprogrammeerd.
Door Rhea Van der Vloet
Ik weet nog heel goed wanneer ik voor het eerst aan schrijven dacht. Daar. Een villa, een zwembad, een heuvel en niets eromheen. (Of toch niets wat wij in al onze landerigheid werkelijk de moeite vonden lonen om ons dagelijkse ritme van eten, zonnen en feesten te doorbreken)
In mijn boek: 2 geliefden die niet weten hoe ze elkaar moeten beminnen.
Naast mij: Teresa die ongevraagd uit de doeken doet hoe ze Dimi aan zich heeft weten te binden, mij op mijn schouder klopt en zegt: “Ach kind, ooit lukt het je wel.”
En een beetje verder: Walter, trillend en bevend bekomend van zijn nachtelijke bestaan en heftig knipperend tegen het felle zonlicht.
En ik die dacht: a) Wat doe ik hier (in godsnaam!)? b) Willen jullie me aub even alleen laten? c) Ik moet dit opschrijven…
Door Annemarie
Mijn computer barst, staat bol van verhalen
Gekke, mooie, wrede, liefde, serieuse
Ik wil ze kwijt literair dan
Door Rhea
Gearchiveerd onder: Hoogtepunten
Beste deelnemers, lezers en anderen,
Uiterlijk maandagavond (laat) staan alle overgebleven stukjes op Het Schrijflegioen. Voor de deelnemers: bedankt voor jullie deelname. Jullie betrokkenheid en inspiratie overviel ons. Het was fantastisch!
Hopelijk tot ziens,
Maartje en Wannes
PS Mochten jullie met ons in contact willen komen: je kunt ons mailen via Het Eiland Neus. Ga naar http://heteilandneus.be en klik op het mailformulier.
Het is een leugen. Ik schrijf altijd en overal. Ik doe het in bed, onder de douche, op wc en in de sauna, in de lift, terwijl ik boterhammen smeer, wandel naar het station of een boek lees. Ik droom, verzin beelden, woorden, zinnen, verhalen.
Soms zelfs krabbel ik iets neer. Maar wanneer ik me voorneem nu eens echt te gaan schrijven, dan volgt leegte.
Mijn vinger drukt de backspacetoets onophoudelijk in. Dus ik schrijf niet. Niet echt.
Door Elischka
Gearchiveerd onder: Schrijftips
Een jaar geleden had ik het perfecte verhaal gevonden, het verhaal dat alle andere verhalen overbodig zou maken, mijn verhaal. Ik bedacht nieuwe namen, nieuwe steden, nieuwe kapsels, maar hield de rest bij het oude, dicht op mijn huid, veel te dicht.
Het vertelde zich op het ritme van de emoties die ik doorworstelde, verlangen, schuld, passie, wroeging, verdriet. Maar toen aan de relatie een einde kwam, stokten de woorden. Het lukte me niet om het verhaal op papier anders te laten aflopen dan het verhaal in het echt.
Gebruik dus gerust elementen uit je leven, maar houdt toch de nodige afstand. De werkelijkheid maakt soms gekkere bokkensprongen dan je wil.
Manifest gebrek aan inspiratie? Zit je voor het block? Trek aan die loopschoen, en zet het op een loopje! Je inwendige gedachtenstroom gaat even liggen en je hoofd wordt letterlijk helemaal leeg. De “runner’s high” krijg je er gratis bovenop: een gelukzalig gevoel dat je vaak een geniale inval oplevert. Let wel op voor de man met de hamer.
Door Emil Zatopek
Ken je dat? Je schrijft zo lekker dat je eigenlijk niets met andere mensen te maken wilt hebben. Je familie en vrienden zie je niet meer. Feestjes zeg je af. Je reist maar rond in je eigen hoofd en je komt er niet meer uit.
Is dat slim? Komt het je schrijfsels ten goede? Werkt het echt?
Mijn advies is: houd een goede schrijfdag als een kantoordag. 7u op, 8.30 aan ‘t werk, 17u stoppen. En dan lekker een Leffe drinken hoor! Want er is ook nog leven na het schrijven. Er is zelfs nog schrijven in de brouwerij.
Door Sieneke de Rooij
Nee, geen afterlunchdip (zoals powerblogster Maartje Luif zo leuk verwoordt), heeft ook niks te maken met een lekker sausje…
Ik heb een schrijfdip. Wat kan je dan doen? Ja, deze eerste zinnen verklappen al de grootste truc! Saus. Honger is de beste saus!
Dus hierbij 3 tips:
1. Trek die zak chips open & kraak ze. Je vettige vingers willen zeker snel beginnen typen.
2. Bel een vriendin op & ga samen lunchen & gezellig kletsen. Weg van de (schrijf-)stress. Daarna komt de inspiratie als vanzelf.
3. Te cliché? Ga naar de schrijfdag van VZW Creatief Schrijven. Drink een frisse pint aan de bar & ga naar de workshoppen bloggen. ”Wie het hardst schrijft, kunnen we belonen.” Grappig of echt doet er niet toe: de uitdaging is er, dus je schrijft!
Geeuw. Damn. Daar is mijn afterlunchdip.
Door Elsie De Stoop
In boeken allerhande wordt steevast luid de lof getoeterd van de beschaving. De beschaving als toppunt van de menselijke evolutie. Maar van wie willen we wat lezen? Van knorpotten en kolerieke betweters, van buitensporige drinkers, hoerenlopers en marginalen, van tegendraadsen en malcontenten. Want van beschaving kan je veel zeggen, maar boeiend?
Door Dirk
Ik ben iemand die graag babbelt. Als je praat denk je niet zoveel na, daar sta je niet altijd bij stil. Floep… en het is eruit.
Als je gedachten, gevoelens, wat dan ook probeert aan papier toe te vertrouwen,… daar gaat wat tijd over, dat doe je alleen…
Babbelen met jezelf… Gebeurt wel, maar je houd dat niet echt lang vol.
Door Dirk Butaye
Als je schrijft, verandert je lichaam in de vorm van je arm. Je lichaam wórdt je arm, oh nee, je arm wórdt je lichaam. Denk met je hoofd en steek de gedachte in je arm. En denk er vooral niet aan dat je stuk ook gelezen wordt. Want die gedachte remt je af.
Zo vloeien er ideeën uit je arm.
Net zoals je babbelt met je mond en er woorden uit je mond vloeien.
Door Lydia Diels
Zomaar beginnen schrijven, was de tip die ik steeds tegenkwam. En dan pas ordenen en schrappen. Sorry, maar met mijn brein lukte dat niet. Wroeten en zuchten, veel tijd verspillen, was het resultaat.
Tot ik met mindmaps aan de slag ging. Eerst kernwoorden spuien, afgeleiden zoeken en ordenen, en dat op een breinvriendelijke manier. Dat is de truc die het schrijven voor mij zoveel leuker en sneller maakt.
Door Tantan
In zo’n boekencafé dat in B-films thuishoort (norse, knappe bazin, aangevreten lectuur in een hooguit fonetisch begrepen taal) zitten drie vrienden.
Er is bier, er is inspiratie en geen grenzen: we schrijven doorgeefgedichten, waanzinnige gooi-je-tekst-overhoop-opdrachten en doelloze gedrichten.
In zo’n boekencafé werden drie vrienden broers, en schrijvers geboren.
Door Nullabee
Als studente schreef ik een bespreking over het boek “De wandelende Jood”. Toen mijn vriend (en medestudent) de tekst las, kreeg ik te horen dat ik een “bijna seksistische typfout” had gemaakt. Er stond nl.: “Ahasverus is een éénzaad”!
Gut, dit is vast niet goed voor mijn reputatie.
Door Claudia de Graaf
Schrijven is gevaarlijk: van schrijven word je ziek. Van zitten en veel denken krijg je zeker reumatiek. Het enige dat nog beweegt zullen je vingers zijn; de rest is aan ‘t verkrampen en dat doet verdomd veel pijn.
Schrijven is gevaarlijk: van schrijven word je dik. Je ziet het snel gebeuren en een voorbeeld dat ben ik. Je zit maar achter je bureau onder kunstmatig licht; je fietst niet meer, je roeit niet meer en groeit volkomen dicht.
Dus zeg ik: mensen, pas toch op, je kunt hier iets aan doen! Je moet gewoon een keer bij mij aan Schrijf-je-slank gaan doen.
Schrijfjeslank, de enige manier om gezond te blijven!
Door Sieneke de Rooij
Schrijven is voor mij 90% transpiratie en 10% inspiratie. Tijdens het joggen komen de ideeën in mijn hoofd ingestroomd. Zo wordt lopen ook hersengymnastiek: saven, deleten en editen. En met wat geluk staat een ‘af’ gedicht op mijn harde schijf tijdens het douchen.
Door Melancholia (melancholia.typepad.com/melancholia)
Gearchiveerd onder: Het schrijverschap
Herinneringen veranderen voortdurend in je hoofd. Vooral als je ze niet opschrijft. Eens je je herinneringen vormgeeft op papier, blijven ze ‘vormvast’, roesten ze vast in dat ene tijdsmoment waarop jij ze schreef.
Een begenadigd Franse schrijver is Paul Claudel. Met de titel van zijn film “Il y a longtemps que je t’aime”, ik houd van jou al heel lang, zet hij u op het verkeerde been. Het gaat niet over het parfum waar je naar kijkt. Meer, het is een heel triestige familiegeschiedenis waarin twee zussen de hoofdrol spelen. Kijken aanbevolen.
Door Ace Case
Als je hoofd wat wollig en zinloos. Pak dan een draad en trek. Wat eerst slechts een los eindje is, wordt een woord, een zin, de draad van een verhaal. Blijf tikken (met de breinaalden). En voor je het weet, heb je iets warms, om te koesteren op koude winteravonden.
Door Luc Geeraert
Ik kom hier op deze schrijfdag. Yves Van Durme vraagt wanneer hij mijn naam leest: “Bent u Olga Van der Vloet. Is dat familie van u?” Nee, moet ik hem teleurstellen. Ik heb geen Van der Vloeten als familie. Bij ons zijn het Denkensen – Ooh zegt hij. Die Olga heeft 5 jaar belangeloos gewerkt voor Braziliaanse straatkinderen en weer was ik verplicht uit te roepen – Maar dat ben IK RHEA Van der Vloet.
Door Rhea Van der Vloet
Mijn eerste man, Herman Denkens, bekende kunstschilder was humoristisch, menselijk, grote intellectuele bagage, en een groot zuiper – 23 jaar waren we gehuwd – 5 kinderen ontsproten. De puzzel kon niet af door dat alkohol gebruik.
Jàààààren later wilde ik Thai-chi volgen. Ik stelde me voor als Rhea. De lesgeefster vroeg ik kende een Rhea, jij lijkt er op maar Rhea is al lang dood. Ik repliceerde. Ik was in het Antwerpse de eerste Rhea omdat ik in Amsterdam geboren ben en toen men nog de namen van Heiligen enzo aannam ik niet met mijn paspoort meer het pasgeboren wicht had an de bevolking aan te geven. Dat was Rhea Denkens, vrouw v. H Denkens. Dat ben IK, riep ik uit.
Door Rhea Van der Vloet
Bloggen is iets anders dan zeveren. Dat lijkt evident maar wie wat rondstruint op internet weet dat cyberspace ook een broeihaard is van small-talk en onwetenswaardigheden, van navelstaarderij en would-be schrijvelarij. Wat mij betreft is er één gouden regel: wat niet aan de toog kan gezegd worden is het schrijven niet waard. Zeveren blijft zeveren, ook als het neergeschreven is.
Is dit nu zeveren of bloggen?
Door Dirk
Al dat gedoe en gejammer over writer’s blocks! Dat is toch zo overroepen. Ga gewoon een ‘blokje’ omlopen, één of meerdere! Bij het joggen wordt de inspiratie gewoon spontaan uitgezweet.
Zelfs Annelies Verbeke loopt.
Door Philip
Sociologen en professoren leggen lange verklaringen af over de liefde. Kunstenaars en vrouwen tekenen hun eerste kus en vertellen hoe het voelt.
Ik lees liever die tweede groep.
Door XXL
Heb je moeite om een bepaalde sfeer weer te geven? Open je I-tunes en zoek muziek die het best bij die sfeer aanleunt. Laat je even meeglijden… schrijf verder!
En laat het niet na om die muziek ook te vermelden in je schrijfstuk. Zo kan de lezer meegenieten!
Door Koen Latte
Als er iets is in de lucht, als er iets is in de wind of de bomen… iets dat mij fluistert over de ziel van de aarde, het hart van een mens of de bedoeling van ons rijke of arme leven… dan wil ik stil worden, luisteren, en… alles opschrijven.
Door Mick De Rijck
Gearchiveerd onder: Schrijftips
Kijk! En kijk opnieuw.
Kijk! En kijk anders.
Een grijze regendag
kan evengoed een
vrolijke twinkeling in
je ogen brengen.
Gearchiveerd onder: Schrijftips
Wil je andere schrijvers horen, ontmoeten, aan het werk zien? Hou dan de 3e zondag van september vrij! Zuiderzinnen, of het grootste literaire festival van Vlaanderen. Surf naar www.zuiderzinnen.com
Gearchiveerd onder: Schrijftips
Wie graag beter en creatiever wil schrijven abonneert zich onmiddellijk op “Verz!n”, het tijdschrift dat je aan het schrijven zet!
Zijn vele praktische tips & tricks(!) maken veel dure schrijversboeken – echt waar – overbodig!!!
Meer info op http://www.creatiefschrijven.be!
Door Philip
Gearchiveerd onder: Schrijftips
Het Schrijflegioen is een weblog voor en door schrijvers. Speciaal voor de Schrijfdag 2009 van Creatief Schrijven trekt het Schrijflegioen ten strijde. Vijftig workshopdeelnemers proberen in het STUK in Leuven het schrijvend bestaan in een weblog te vangen. Bewapend met mooie zinnen en wijze woorden annexeert het legioen een stukje internet.
Doe mee en val aan!
Voor meer informatie en inschrijvingen kun je hier terecht.
